Imieniny Elżbiety




Elżbieta może obchodzić swoje imieniny w dniach:
4 stycznia
20 lutego
18 czerwca
4 lipca
8 lipca
14 sierpnia
23 września
21 października
9 listopada
14 listopada
17 listopada
19 listopada
25 listopada

Patronki Elżbiety

Święta Elżbieta

Matka Jana Chrzciciela, żona kapłana Zachariasza i jednocześnie krewna Marii z Nazaretu. Jest świętą kościoła katolickiego, prawosławnego, jak również koptyjskiego, ormiańskiego oraz ewangelicznego. Elżbieta mieszkała ze swoim mężem w pobliżu Jerozolimy. Mimo podeszłego wieku zdołała urodzić dziecko niedługo po tym, jak jej mężowi Zachariaszowi w Świątyni Jerozolimskiej ukazał się anioł.

W ikonografii święta Elżbieta jest zazwyczaj przedstawiana razem z mężem. Ich wspomnienie liturgiczne w kościele katolickim przypada na dzień 23 września – wcześniej obchodzono je 5 listopada. Z kolei w kościele prawosławnym św. Elżbietę i św. Zachariasza wspomina się 5 września, czyli 18 września według kalendarza gregoriańskiego. Ani Pismo Święte, ani zachodnia tradycja nie podają zbyt wielu informacji na temat szczegółów z życia świętej. Jest ona patronką położnych, matek i żon.




Elżbieta z Hesji

Dziewica, zakonnica i mistyczka żyjąca w latach 1129-1165. Jest świętą kościoła katolickiego. Kobieta urodziła się w rodzinie szlacheckiej, a w wieku 12 lat została oddana pod opiekę do klasztoru benedyktynek. W roku 1147 złożyła śluby zakonne, dziesięć lat później została mianowana na mistrzynię nowicjatu, a następnie na przełożoną w żeńskiej części klasztoru.

Elżbieta od 1152 roku zaczęła przeżywać objawienia, ekstazy i mistyczne wizje, zwłaszcza podczas mszy świętych i oficjum godzin kanonicznych. Wizje te dotyczyły zarówno tajemnicy życia, jak i męki, śmierci i późniejszego zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Ponadto Elżbieta widziała też wniebowzięcie Maryi oraz męczeństwo św. Urszuli. Dzięki temu kobieta zyskała uznanie w wielu krajach, przez co mogła skuteczniej nawoływać wiernych do pokuty i przeprowadzenia reform w Kościele.

Elżbieta cierpiała na depresję i lęki, które miały swoje źródło w wyjątkowo surowej ascezie. Kobieta zmarła w wieku 35 lat. Jej wspomnienie liturgiczne w kościele katolickim obchodzone jest w dniu 18 czerwca.

Elżbieta z Turyngii

Znana też jako Elżbieta Węgierska. To węgierska księżniczka, tercjarka franciszkańska i święta kościoła katolickiego, która żyła w latach 1207-1231. Elżbieta była trzecim dzieckiem Andrzeja II (króla Węgier) i Gertrudy z Meran. W wieku 4 lat została zaręczona z Ludwikiem IV, który był synem landgrafa Turyngii. Wtedy też zamieszkała na zamku w Wartburgu, a ślub pary odbył się 10 lat później, kiedy Elżbieta skończyła 14 lat. Urodziła troje dzieci, a po 6 latach małżeństwa owdowiała – jej mąż zginął podczas wyprawy krzyżowej do Ziemi Świętej. Kobieta została odsunięta od dworskiego życia i przeniosła się do Eisenach.

W 1225 roku spowiednikiem i kierownikiem duchowym Elżbiety stał się kaznodzieja i inkwizytor, Konrad z Marburga. Starał się w pewien sposób ograniczać jej miłosierne uczynki, obawiał się też, że kobieta prowadzi zbyt ascetyczne życie. Jednocześnie sugerował, aby nie jadła dworskich potraw, które pochodzą z niepewnych źródeł. Dlatego też Elżbieta praktykowała wiele postów.

W Wielki Piątek 1229 roku Elżbieta złożyła na ręce franciszkanów ślub wyrzeczenia się własnej woli – kobieta postanowiła służyć ubogim i chorym. W Marburgu wybudowała szpital pod wezwaniem św. Franciszka, gdzie sama usługiwała chorym, nierzadko również spłacała ich długi. Konrad starał się ograniczyć liczbę chorych, którym pomagała, aby uchronić ją przed zarażeniem. Te starania okazały się jednak nieskuteczne, Elżbieta zmarła w wieku 24 lat. Wspomnienie liturgiczne Elżbiety Węgierskiej przypada na dzień Dies Natalis, czyli dzień narodzin.

Znaczenie imienia Elżbieta

Elżbieta to imię wywodzące się ze starohebrajskiego słowa elzeba lub eliszeba, które oznacza: Bóg jest moją przysięgą/moją doskonałością. Kobieta o tym imieniu może sprawdzić się w zawodzie sekretarki, asystentki, aktorki lub lekarki. Może też spróbować swoich sił jako businesswoman. Elżbieta jest kobietą pełną klasy i elegancji. Ma predyspozycje do tego, by kierować ludźmi i w odpowiednim momencie może wykazać się sprytem.

Elżbieta to pewna siebie indywidualistka, która rzadko dzieli się z innymi ludźmi swoimi przemyśleniami. Stara się nie ulegać wpływom i kroczyć wybraną przez siebie ścieżką. Kobieta o tym imieniu otacza się ludźmi wykształconymi i inteligentnymi, z którymi może stworzyć swego rodzaju kulturalną elitę.

Jaka jest Elżbieta?

Elżbieta to osoba, która może wzbudzać wiele kontrowersji. Dla niektórych jest piękną, namiętną i niezwykle tajemniczą kobietą, a dla innych – człowiekiem niedostępnym i bardzo oziębłym. Nawet w kontaktach z najbliższymi sobie osobami Elżbieta nie wykazuje przesadnej egzaltacji uczuć. Jej partner musi to zrozumieć i spróbować zaakceptować jej charakter. Mimo wszystko kobieta o tym imieniu jest lojalna i wierna, a dzięki swojej fantazji może zmienić dom w miejsce wyjątkowe – należy jednak pamiętać, żeby jej zostawić dowodzenie.

Elżbieta zazwyczaj trzyma swoich przyjaciół na dystans. Mogą być oni jednak pewni, że wysłucha ich, kiedy będą tego potrzebowali. Czasami jednak może być ona niedyskretna, co powoduje konflikty i nieporozumienia.

Elżbieta to osoba, która jest nastawiona na sukces w sferze zawodowej. Potrafi dobitnie przekazać swoje zdanie innym, co czyni ją doskonałą menadżerką lub kierowniczką. Ma nienaganną kulturę osobistą, bogatą fantazję i klasę, co przydaje się zwłaszcza w zawodzie asystentki. Ma ponadto zadatki na miano kobiety sukcesu i jeśli coś postanowi, z pewnością jest w stanie to osiągnąć.