Imieniny Jadwigi – znaczenie imienia Jadwiga




Jadwiga może obchodzić swoje imieniny w dniach:
14 kwietnia
8 czerwca
17 lipca
28 sierpnia
15 października
16 października

Patronki Jadwigi

Jadwiga Andegaweńska

Według źródeł historycznych przyszła na świat pomiędzy 3 października 1373 a 18 lutego1374 roku w Budzie, zmarła 17 lipca 1399 roku w Krakowie jako królowa Polski. Pochodziła z dynastii Andagawenów, była córką Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, w 1384 roku została ukoronowana na króla Polski.

Jadwiga Andegwańska była najmłodszym dzieckiem Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki, nie odnotowano jej dokładnej daty narodzin. Imię chrzestne otrzymała na cześć księżnej wrocławskiej – Jadwigi Śląskiej, nota bene kanonizowanej w 1267 roku, której kult się wówczas rozwijał lub po królowej Polski Jadwidze, żonie Władysława Łokietka, swojej prababce.

Jadwiga od najmłodszych lat była przygotowywana do pełnienia funkcji królowej, świadczy o tym wszechstronne wykształcenie, nauka pisania i czytania, nauka języków obcych, a także rozwijanie zamiłowania do muzyki, lektury, sztuki i nauki. Decyzję o obraniu przez Jadwigę tronu podjęto podczas zjazdu rycerstwa w 1382 roku, dwa lata później, w roku 1384 odbyła się uroczysta koronacja.

Została żoną księcia litewskiego – Jagiełły, związek nie opierał się na uczuciach, Jadwiga miała jednak osobisty cel w postępowaniu królowej. Na życzenie Jadwigi Jagiełło przyjął chrzest dla siebie i Litwy. Małżeństwo Jadwigi i Władysława Jagiełły nie należało do udanych i szczęśliwych, głównie ze względu na to, że miało charakter polityczny. Widoczna była także różnica wieku, kulturowa oraz wychowanie – Jadwiga traktowała męża po ojcowsku.

Królowa Jadwiga angażowała się w życie polityczne, kulturalne, była także fundatorką kościelną.
Królowa Jadwiga żyła skromnie, zmarła z powodu gorączki połogowej, cały swój majątek przekazała Akademii Krakowskiej. Po otwarciu grobowca okazało się, że jej klejnoty były wykonane ze skóry i drewna.

Jadwiga Śląska

Urodziła się między 1178 a 1180 rokiem w Andechsie, zmarła 14 lub 15 października 1243 roku w Trzebnicy, była żoną Henryka I Brodatego oraz matką Henryka II Pobożnego. Jadwiga Śląska miała czterech braci i trzy siostry, trzecia z jej sióstr była przełożoną klasztoru benedyktynek, dzięki czemu Jadwiga zdobyła wykształcenie.  Jako dwunastolatka została żoną księcia śląskiego – Henryka I Brodatego. Jadwiga Śląska urodziła siedmioro dzieci, czterech synów i trzy córki.

Jadwiga, podobnie jak Henryk I, była bardzo pobożna i religijna, dbała o rozwój Kościoła, była fundatorką wielu świątyń i klasztorów (m.in. klasztoru sióstr cysterek w Trzebnicy), prowadziła działalność dobroczynną, pomagała przede wszystkim chorym i ubogim. Żyła uczciwie, w zgodzie z ludźmi, przez całe życie gorliwie się modliła.

Jadwiga Bolesławówna (Jadwiga Kaliska)

Urodziła się ok. 1266 – 1270 roku w Kaliszu, zmarła 10 grudnia 1339 roku w Starym Sączu. Była żoną Władysława I Łokietka, a w latach 1320-33 królową Polski. O dzieciństwie i wczesnej młodości Jadwigi niewiele wiadomo, prawdopodobnie wcześnie została zaręczona z Władysławem I. W czasie, gdy Władysław I Łokietek musiał uciekać z kraju, Jadwiga wraz z trójką dzieci skryła się w rodzinie mieszczańskiej, udając zwykłą mieszczkę. Jadwiga była osobą pobożną i bogobojną, żyła w zgodzie z prawem bożym, pomagała innym, wspierała męża w działalności politycznej, dbała o wykształcenie dzieci.  Po śmierci męża, prawdopodobnie w roku 1337 lub 338 wstąpiła do klasztoru sióstr klarysek w Starym Sączu, sprawując jednocześnie władzę świecką jako wdowa.

Znaczenie imienia Jadwiga

Jadwiga to imię pochodzenia germańskiego, oznaczające „walkę”. W Polsce po raz pierwszy zanotowano je w roku 1208 w formach Hedwiga i Edwiga, nieco później zaczęły pojawiać się imiona Hadwiga, Adwiga i Jedwiga, natomiast obecna forma – Jadwiga – pojawiło się w momencie małżeństwa Henryka I Brodatego i św. Jadwigi Śląskiej.

Imię Jadwiga oznacza kobietę przedsiębiorczą i gospodarną, która nie przejawia oznak zmęczenia ani niechęci. Jest bardzo energiczna, samowystarczalna, introwertyczka o syntetycznym umyśle. Nie znosi porażek. Jest zaradna, inteligentna, rozsądna i oczytana. Dąży do celów, nieustannie się kształci.

Najpopularniejsze zdrobnienia to: Jadwinia, Jadwisia, Jadwiśka, Jadzia, Jadziek, Jadzienka, Jadzina, Jadzinka, Jadziucha, Jadziuchna, Jadziula, Jadziulka, Jadziunia, Jadziusia, Jadziuś, Jadź, Jadźka.

Jaka jest Jadwiga?

W życiu rodzinnym Jadwiga bywa energiczna, wręcz nieuchwytna, a przy tym bardzo kobieca, uwodzicielska i pociągająca. Potrafi zawrócić w głowie mężczyźnie, jednak jest bardzo ostrożna w nawiązywaniu bliskich relacji – aby ją uchwycić, potrzeba nie lada wysiłku. Moralna oportunistka, niejednokrotnie naraża się na życiowe burze, choć w głębi duszy marzy o ciepłym, przytulnym, pełnym dzieci,otwartym domu. Jest doskonałą żoną i wspaniałą matką, posiada talent kulinarny, potrafi radzić sobie w każdej sytuacji.

W życiu towarzyskim tryska energią, w jej towarzystwie nikt się nie nudzi. Ma niebanalne pomysły, jest pełna wdzięku i bardzo taktowna, posiada własny styl. Czasami bywa zmienna, nie lubi stateczności, ma wiele pomysłów, niekiedy trudno za nią nadążyć. Potrafi grać na uczuciach przyjaciół. Jest raczej zamknięta w sobie, trudno znaleźć jej zaufanie, ale jako przyjaciółka jest wierna i oddana.

W pracy jest bardzo energiczna, często trudno za nią nadążyć. Jest przedsiębiorcza i energiczna, nieco egoistyczna, uważa, że sama wszystko wykona najlepiej. Stara się pokazać, że jest pewna siebie, często jednak ma momenty załamania.

Jako introwertyczka potrafi wszystko ogarnąć i zrozumieć, często potyka się jednak o detale, ciężko znosi porażki. Lubi podnosić swoje kwalifikacje, jest operatywna i pomocna. Jadwiga doskonale realizuje się w zawodach wymagających energii, ruchliwości i przedsiębiorczości takich jak: administracja, handel, marketing.