Imieniny Jana




Jan może obchodzić swoje imieniny w dniach:
10 stycznia
12 stycznia
15 stycznia
17 stycznia
19 stycznia
23 stycznia
27 stycznia
31 stycznia
2 lutego
3 lutego
4 lutego
7 lutego
8 lutego
12 lutego
13 lutego
17 lutego
18 lutego
20 lutego
24 lutego
5 marca
11 maca
8 marca
19 marca
24 marca
27 marca
28 marca
30 marca
3 kwietnia
13 kwietnia
27 kwietnia
6 maja
7 maja
10 maja
12 maja
13 maja
15 maja
18 maja
19 maja
22 maja
23 maja
24 maja
27 maja
30 maja
3 czerwca
10 czerwca
11 czerwca
12 czerwca
16 czerwca
20 czerwca
22 czerwca
23 czerwca
24 czerwca
26 czerwca
27 czerwca
30 czerwca
8 lipca
9 lipca
11 lipca
21 lipca
23 lipca
31 lipca
4 sierpnia
8 sierpnia
9 sierpnia
13 sierpnia
18 sierpnia
19 sierpnia
22 sierpnia
27 sierpnia
29 sierpnia
30 sierpnia
31 sierpnia
2 września
3 września
9 września
11 września
14 września
16 września
20 września
23 września
27 września
28 września
1 października
9 października
10 października
19 października
23 października
24 października
1 listopada
8 listopada
11 listopada
12 listopada
13 listopada
14 listopada
17 listopada
24 listopada
26 listopada
1 grudnia
2 grudnia
4 grudnia
5 grudnia
9 grudnia
14 grudnia
15 grudnia
17 grudnia
23 grudnia
27 grudnia

Patroni Jana

Jan Chrzciciel

Jan Chrzciciel urodził się między 6 a 2 rokiem przed naszą erą, w Ain Karem, a zmarł około 32 roku naszej ery, w Macheront, w fortecy Heroda Wielkiego. Współczesna, arabska nazwa fortecy nawiązuje nawet do owego wydarzenia, będąc nazywana dosłownie „fortecą ścięcia”.

Jan Chrzciciel – według Nowego Testamentu – był synem świętej Elżbiety oraz żydowskiego kapłana, Zachariasza. Jego rodzice przez długi czas nie mogli mieć potomstwa, na skutek czego Jan stracił ich później w dość młodym wieku. Wówczas udał się na Pustynię Judzką, by rozpocząć życie pustelnika i został powołany na proroka. Święta Elżbieta była krewną matki Jezusa, zatem i oni byli ze sobą spokrewnieni. Gdy został powołany na proroka, Jan zaczął głosić potrzebę duchowej odnowy każdego człowieka, a także zapowiadać nadejście Mesjasza. Udzielał również chrztu w rzece Jordan.




Wkrótce po udzieleniu chrztu w Jordanie Jezusowi, Jan Chrzciciel został wtrącony do więzienia. Powodem tego była jawna krytyka małżeństwa króla Heroda z żoną jego brata, Herodiadą. Jej córce udało się podstępem namówić króla do zgładzenia proroka. Stało się to w roku 32 naszej ery – Jan Chrzciciel został wówczas ścięty. Tak naprawdę badacze datują jednak jego śmierć na okres między 34 a 36 rokiem, bądź też nawet na koniec lat 20’ I wieku.

Grób Jana Chrzciciela – według tradycji – znajduje się w Wielkim Meczecie Umajjadów, w Damaszku. Relikwie świętego – będącego świętym katolickim i prawosławnym oraz uważanego za proroka także w islamie – znajdują się w wielu miejscach na świecie. W tym również i w Polsce – między innymi w kościele świętego Jana Chrzciciela w Gnieźnie.

Jan Chrzciciel jest patronem wielu państw, miast, a także kościołów na całym świecie. To także patron joannitów, mnichów, dziewic, pasterzy i stad, kowali, krawców, rymarzy, kuśnierzy, abstynentów, skazanych na śmierć oraz niezamężnych matek. To orędownik w czasie gradobicia, jak również przy chorowaniu na epilepsję. Jego wspomnienie w kościele katolickim jest obchodzone 24 czerwca oraz 29 sierpnia. W cerkwi prawosławnej wspomina się go aż sześciokrotnie.

Jan Ewangelista

Święty Jan Apostoł – autor jednej z ewangelii, przez co nazywany jest również Janem Ewangelistą – to kolejny patron osób o imieniu Jan. Był najmłodszym z dwunastu apostołów, uczniów Jezusa, synem Zebedeusza i Salome oraz bratem Jakuba Większego Apostoła.

Nie wiadomo kiedy przyszedł na świat, choć miejscem jego narodzin była najprawdopodobniej Betsaida. Zmarł natomiast około 100 roku naszej ery w Efezie. Jan był rybakiem, łowiącym ryby nad Jeziorem Galilejskim, gdzie został powołany przez Jezusa na ucznia. Jako jedyny – prócz Judasza – z uczniów Jezusa nie umarł śmiercią męczeńską, lecz naturalnie, za panowania cesarza Trajana.

Wspomnienie Jana Ewangelisty obchodzone jest w kościele katolickim 27 grudnia. To patron między innymi aptekarzy, bednarzy oraz zawodów związanych z pisaniem i przepisywaniem.

Znaczenie imienia Jan

Imię Jan jest jednym z najpopularniejszych, nadawanych chłopcom w krajach chrześcijańskich od wielu wieków. Jest pochodzenia biblijnego, a dokładnie pochodzi od określenia „Jochanan”, czyli „Jahwe jest łaskaw”.

Początkowo imię funkcjonowało w formie „Johannes” lub „Ioannes”, a dopiero w XII wieku zaczęto używać jako imienia skrótu „Jan”. Inne warianty imienia to: Jon, Johan, Jen, Johans, a także Joan. Żeński odpowiednik tego imienia to „Joanna”, a także – utworzone później – imię „Janina”.

Jaki jest Jan?

Jan to imię bardzo często używane na świecie – wielu sławnych ludzi nosiło je z dumą, a byli wśród nich tak papieże, jak i inne, wysoko postawione osoby duchowne, ale też politycy, naukowcy i artyści.

Jan to imię tradycyjne, a zatem większość mężczyzn noszących to imię bardzo szanuje tradycje. W młodym wieku Jan skupia na sobie uwagę otoczenia – chodzi też własnymi drogami, choć od innych oczekuje i wymaga troskliwej opieki. Jest bardzo rodzinny, a dzieciństwo upływa mu spokojnie, wśród znajomych oraz rodziny. Stopniowo Jan zaczyna się uniezależniać, choć dopiero w późniejszych latach myśli bardziej o sobie niż o innych i zaczyna realizować swoje marzenia z młodych lat.

Jeśli chodzi o życie zawodowe, Jan sprawdzi się raczej w przedsiębiorstwach rodzinnych. Nie lubi wyścigu szczurów, panującego w niektórych instytucjach i nie toleruje obłudy. Ma za to zdolności negocjacyjne i lubi pomagać innym. Jeśli chodzi o życie prywatne, osoby noszące to imię są bardzo czułe i kochające. Potrafią stworzyć silne więzi z drugą osobą i cenią zmysłowe kontakty. Niektóre decyzje podejmują jednak pod wpływem intuicji, z nie do końca racjonalnych pobudek, co partnerom może się czasem nie podobać i wywoływać konflikty. To osoby wrażliwe, nerwowe, które łatwo zranić. Czasem ze strachu zbyt kostnieją w swoich poglądach i zamykają się w sobie, nie dostrzegając uroków życia. Mają jednak duże predyspozycje intelektualne, choć nie umieją szczegółowo analizować pewnych rzeczy i kojarzyć faktów. Posiadają za to zdolności w syntezie.